Hi! Welkom! Mijn naam is Kelly, ik ben 32 jaar, moeder van 3 prachtige lieve kinderen en vrouw van.. 

Al vanaf jonge leeftijd was spiritualiteit onderdeel van mijn leven. Echter heb ik er nooit echt met iemand over kunnen communiceren. Ik voelde me altijd een soort buitenbeentje, die zich nergens écht thuis voelde, of tussen voelde passen. Ook niet binnen mijn familie. Vaak zonderde ik mij af en dook ik de leesboeken in,  of kroop ik achter de pc om de tijd voorbij te krijgen met een goede game. Hoe ouder ik werd, hoe zwaarder het voelde. Tijdens de puberteit volgde er een aantal nare levenservaringen wat ervoor zorgde dat ik nog meer van mijzelf verwijderd raakte. Ik herkende mijzelf niet meer in mijn doen en laten. Ik nam een andere identiteit aan om de pijn niet te voelen. Ik werd van psycholoog naar psycholoog gestuurd omdat ze niet wisten hoe ze me konden helpen. Het voelde zwaar, vermoeiend. Ik besloot om het heft in eigen handen te nemen, en ging op jonge leeftijd uit huis.

 Ik voelde aan alles dat het mijn pad was om (hoe spannend ik het ook vond) in mijn eentje samen met mijn hondje in een appartementje te trekken en vanuit daar een eigen leven op te bouwen. Ik miste veiligheid, liefde, eigenwaarde, en vooral een eigen identiteit. Mijn ouderlijk huis verlaten was voor mij het begin van een enorm transformerend proces, waarin ik echt mezelf mocht gaan leren kennen. Dit was een periode vol mooie kostbare momenten, en vooral ook veel zware momenten, dat zal ik niet ontkennen. 

Ik maakte voor mijn gevoel flinke stappen vooruit. Op 22 jarige leeftijd werd ik voor het eerst moeder, en al kort hierna in was ik verwachting van mijn 2de kindje. Ergens denk ik dat hier mijn grootst lessen in zaten, want ik wilde mijn kinderen álles kunnen bieden wat ik had gemist. Dit zette een volgend proces in gang. Ik merkte dat er bepaalde angsten op mij af kwamen waarvan ik écht dacht dat ik ze verwerkt had. Toen de relatie stuk liep speelde er een aantal herinneringen en angsten uit mijn eigen kindertijd op. Ik wilde er alles aan doen om ze een veilige thuisbasis te geven en legde enorm veel druk op mezelf. 

Terwijl ik weer opbloeide kwam ik samen met mijn lieve partner. Hij steunde mij door dik en dun. Mijn ansgten waren intussen wel wat minder, maar nog niet helemaal verdwenen. Ik besloot hier hulp voor te zoeken bij een spirituele vrouw die mij als klein kind ook behandeld heeft. Zo kwam energetisch 'werk' op mijn pad. Ik volgde onbewust mijn gevoel en kwam zo bij de juiste mensen uit die mij verder hielpen. Ik onderging verschillende sessies en heb mogen proeven aan wat mogelijk was, en zo is mijn liefde voor het energetisch werk ook écht gaan groeien.